Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης: «Δεν έχω το στομάχι να ασχοληθώ με την πολιτική»

Ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης δεν αποκλείει ότι κατά καιρούς έχει σκεφτεί την ενασχόλησή του με την πολιτική, ωστόσο ξεκαθαρίζει πως δεν θεωρεί ότι διαθέτει τις απαραίτητες αντοχές για να κάνει αυτό το βήμα.

Σε συνέντευξή του στο περιοδικό Gala και τη δημοσιογράφο Μαριλού Πανταζή, με αφορμή τις θεατρικές του σκηνοθεσίες, ο γνωστός ηθοποιός μίλησε για την ελληνική πραγματικότητα, την αδιαφορία απέναντι στα δημόσια ζητήματα, αλλά και για τις προσωπικές του προτεραιότητες.

«Δεν έχω το στομάχι ούτε την ψυχική αντοχή»

Ερωτηθείς αν θα ήθελε να κάνει κάτι για όσα τον προβληματίζουν στην ελληνική κοινωνία και αν έχει σκεφτεί να ασχοληθεί με την πολιτική, ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης ήταν ξεκάθαρος:

«Κατά καιρούς ναι, αλλά στην πραγματικότητα όχι. Δεν νομίζω ότι έχω το στομάχι, ούτε την ψυχική αντοχή που χρειάζεται».

Όπως εξήγησε, προτιμά να επικεντρώνεται σε όσα βρίσκονται ήδη στη δική του καθημερινότητα: «Προσπαθώ λοιπόν να φροντίζω τα του οίκου μου, που περιλαμβάνουν τις παραστάσεις μου, το σπίτι μου, την οικογένειά μου και τις σχέσεις μου, γιατί και οι σχέσεις χρειάζονται την ίδια φροντίδα».

Η κριτική του στην ελληνική νοοτροπία

Ο ηθοποιός αναφέρθηκε και σε μια νοοτροπία που, κατά την άποψή του, χαρακτηρίζει την ελληνική κοινωνία: την αδιαφορία για όσα δεν αφορούν άμεσα το προσωπικό μας συμφέρον.

«Έχουμε αυτό το “ωχ αδελφέ”, που δεν νομίζω ότι υπάρχει σε καμία άλλη γλώσσα του κόσμου», σχολίασε, επισημαίνοντας ότι συχνά δεν φροντίζουμε όσα αποτελούν δημόσια αγαθά.

Μάλιστα, συνέδεσε αυτή τη στάση με σοβαρά προβλήματα και περιστατικά που έχουν απασχολήσει την επικαιρότητα, αναφέροντας τις ζημιές σε υποδομές, τα σιδηροδρομικά δυστυχήματα και τους κινδύνους που μπορεί να προκύψουν από την έλλειψη φροντίδας και υπευθυνότητας.

Οι δύο φράσεις που αποτελούν προσωπικό του μότο

Στη συνέχεια, ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης μοιράστηκε δύο φράσεις που, όπως είπε, έχουν επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τη ζωή.

Η πρώτη αποδίδεται στον φιλόσοφο Καρλ Πόπερ: «Η ζωή είναι επίλυση προβλημάτων». Η δεύτερη περιγράφει τη ζωή ως «αδιάκοπη κοπιώδη φροντίδα».

Ο ίδιος εξήγησε ότι ακόμη και μια καθημερινή πράξη, όπως το να φροντίσεις ένα αντικείμενο που έχει φθαρεί με τον χρόνο, μπορεί να αποκτήσει δημιουργικό χαρακτήρα, αν αλλάξεις τον τρόπο με τον οποίο την αντιλαμβάνεσαι.

«Παίρνω κάτι που έχει την τάση να φθείρεται και του ξαναδίνω ζωή, δίνω δηλαδή στα πράγματα μια τάξη, τα οργανώνω, τα φωτίζω, τα περιποιούμαι», ανέφερε.

Και κατέληξε πως όταν αντιληφθεί κανείς τη φροντίδα των ανθρώπων και των πραγμάτων ως κάτι που δίνει νόημα στην καθημερινότητα, τότε μπορεί να δει τη ζωή με έναν πολύ πιο ουσιαστικό τρόπο.